Σε στηρίζω να μεγαλώσεις το παιδί σου με τον δικό σου μοναδικό τρόπο χωρίς να αναρωτιέσαι αν τα κάνεις όλα σωστά. Με πρακτικά εργαλεία για να δημιουργήσεις στιγμές χαράς και ηρεμίας, σαν εκείνες στην παραλία, που εσύ έχεις αράξει στην ξαπλώστρα, ενώ το παιδί σου φτιάχνει καστράκια στην άμμο, εκεί που σκάει το κύμα.
Γεια σου, είμαι η Ελίνα, Νηπιαγωγός και δημιουργός του The Kids Society, μιας κοινότητας γονέων που θέλουν να μεγαλώσουν παιδιά με ενσυναίσθηση και να απολαύσουν το ταξίδι της γονεϊκότητας. Μιας πλατφόρμας γεμάτη πρακτικά εργαλεία, workshops και υποστήριξη για σένα που έχεις ένα παιδί 0-6 ετών. Και θέλω να σου πω την ιστορία μου. Spoiler alert: Είσαι κι εσύ μέσα!
Όταν ήμουν μικρή, γύρω στα 5, μέναμε στην Αθήνα, στην ίδια πολυκατοικία με τον παππού μου και τη γιαγιά μου. Κάθε φορά που τσακωνόμουν με τους γονείς μου ή βαριόμουν, έπαιρνα τα μπογαλάκια μου, δηλαδή το πιο αγαπημένο μου παιχνίδι, το αυτοκίνητο της Barbie και έτρεχα στην αγκαλιά της γιαγιάς μου στον επάνω όροφο. Με άφηνε να κουρνιάσω δίπλα της, χωρίς να με κρίνει, χωρίς να προσπαθήσει να μου αλλάξει το συναίσθημα. Με έπαιρνε κοντά της. Ζυμώναμε, συγυρίζαμε, κάναμε μικρές καθημερινές δουλειές. Σαν να μου έλεγε με τις πράξεις της: «Σε εμπιστεύομαι. Μπορείς να τα καταφέρεις.»
Χωρίς θεωρίες, χωρίς κανένα εγχειρίδιο. Μόνο με το ένστικτό της, μου δίδαξε τι σημαίνει αποδοχή, σύνδεση, ενσυναίσθηση.
Όταν ήρθε η ώρα του μηχανογραφικού, ήξερα έναν μόνο δρόμο: να γίνω νηπιαγωγός. Η αφορμή ήταν ο αδερφός μου, που τότε ήταν μόλις 5 χρονών.
Κι ας άκουγα γύρω μου να λένε: «Ε, και τι θα κάνεις εκεί; Παραμύθια και τραγουδάκια;» Δεν πήγαινα για την “ευκολία”. Πήγαινα γιατί ήθελα να καταλάβω πώς σκέφτεται ο αδερφός και κατ’επέκταση ένα παιδί. Πώς λειτουργεί αυτός ο μικρός, πολύπλοκος κόσμος που μοιάζει απλός μόνο απέξω. Καθώς σπούδαζα, συνειδητοποίησα πως δεν κατανοούσα μόνο τα παιδιά, κατανοούσα και τον ίδιο μου τον εαυτό. Άρχισα να αναγνωρίζω, σιγά σιγά, το δικό μου εσωτερικό παιδί.
Όσο σπούδαζα, ανακάλυπτα: πώς μαθαίνουν τα παιδιά, τα στάδια ανάπτυξης, παιδοψυχολογία, τεχνικές διδασκαλίας για κάθε αντικείμενο.
Αλλά όταν ρωτούσα: «Πώς διαπαιδαγωγώ ένα παιδί; Πώς το καθοδηγώ όταν δυσκολεύεται;», οι απαντήσεις δεν μου ταίριαζαν κάτι μου κλοτσούσε. Άλλοι μιλούσαν για τιμωρίες και συνέπειες. Άλλοι για αυτοκόλλητα και «συστήματα επιβράβευσης».
Ένιωθα ότι υπάρχει κάτι άλλο εκτός από ό,τι γινόταν την εποχή που πήγαινα εγώ νηπιαγωγείο. Δεν ήθελα να ελέγχω. Ήθελα να συνδεθώ με τα παιδιά. Να τα καταλάβω. Κι εκεί, κάπου ανάμεσα στην αναζήτηση και την αμφιβολία, ήρθε στον δρόμο μου η θετική διαπαιδαγώγηση.
Όταν ξεκίνησε η περίοδος του COVID, μόλις είχα αρχίσει το μεταπτυχιακό μου στις Επιστήμες της Αγωγής και Δια Βίου Μάθησης με κατεύθυνση την Εκπαιδευτική Διοίκηση και Ηγεσία. Εκείνη την περίοδο είχα μια έντονη ανάγκη:. Όλοι μέναμε σπίτι και είχε δημιουργηθεί ένα κλίμα αλληλεγγύης όποτε αποφάσισα να συμβάλλω κι εγώ με τον τρόπο μου, να στηρίξω τους γονείς στην καθημερινότητά τους με τα παιδιά. Κι έτσι άρχισα να γράφω, μικρές συμβουλές για να μπορέσουν να καταλάβουν τα παιδιά τους.. Ήθελα απλά μέσα στην αβεβαιότητα που προκάλεσε η πανδημία, να βοηθήσω τους γονείς με τον δικό μου τρόπο. Άρχισα να γράφω με το ψευδώνυμο The Kids Society, δίνοντας μικρές, πρακτικές συμβουλές για να κάνω τη ζωή των γονιών λίγο πιο εύκολη.
Ως νέα νηπιαγωγός, πολλές φορές ήμουν απόλυτη σε ό,τι αφορά τα παιδιά. Νόμιζα πως η θεωρία αρκεί. Μέχρι που ήρθε η πράξη. Τον Ιανουάριο του 2022 ξεκίνησα να εργάζομαι ως αναπληρώτρια νηπιαγωγός στην Αθήνα. Ήμουν η “κυρία για λίγο”, εκείνη που έμπαινε να καλύψει τις απουσίες λόγω covid. Και τότε, όλα όσα είχα διαβάσει δεν είχαν τόση σημασία. Έβλεπα και τους γονείς στην ίδια βάρκα. Όπως για παράδειγμα την Εύα, τη μαμά του Αλέξανδρου να τρέχει κουρασμένη από το πρωί μέχρι το βράδυ και να προσπαθεί να φέρνει βόλτα: δουλειά και σπίτι και παράλληλα να έχει και κοινωνική ζωή και χρόνο για τον εαυτό της. Τον Βασίλη, τον μπαμπάς της Μαριάννας που ήταν πνιγμένος στην πληροφορία από τα social media και αντί να παίρνει απαντήσεις σε αυτό που ψάχνει για την κόρη του κατέληγε ακόμα πιο μπερδεμένος. Την Έμμα, τη μαμά της Όλγας, που ένιωθε καθημερινά πώς δεν έδινε αρκετό χρόνο στο παιδί της και στο μυαλό της έπαιζε μόνο μία ερώτηση “Είμαι καλή μαμά άραγε;”. Κάπου εκεί κατάλαβα κάτι βαθύτερο: Η εκπαίδευση όπως και η γονεϊκότητα δεν έχει μαγική συνταγή. Χρειάζεται ευελιξία, γιατί πολύ απλά έχεις να κάνεις με μικρούς (μόνο στο ύψος) ανθρώπους που τώρα μαθαίνουν τη ζωή και οι αντιδράσεις τους είναι αφιλτράριστες και απρόβλεπτες. Χρειάζεται να είσαι πάντα πρόθυμη να εξελίσσεσαι ώστε να προσφέρεις σε παιδιά και γονείς τον καλύτερό σου εαυτό.
Άλλες συνάδελφοι εστίαζαν στις χειροτεχνίες. Εγώ ήθελα να δοκιμάσω κάτι έξω από τα νερά μου. Έτσι, γνώρισα το Θεατρικό Παιχνίδι. Το καλοκαίρι του 2023 αποφοίτησα από το Εργαστήριο Καλλιτεχνικής και Δημιουργικής Εκπαίδευσης της Anima αποκτώντας μια πρώτη γεύση από το πώς οι τέχνες μπορούν να μπουν στην τάξη και να ζωντανέψουν τη μάθηση. Και τον Ιούλιο του 2025 ολοκλήρωσα την Εκπαίδευση στην Εμψύχωση στο Θεατρικό Παιχνίδι, στο Κέντρο Βιωματικής Εκπαίδευσης και Έκφρασης Παιχνιδόσωμα. Την ίδια περίοδο, στις αρχές του 2023, ένιωσα πως ήθελα να κάνω ένα ακόμη βήμα. Να δω την εκπαίδευση με άλλα μάτια, σε μια άλλη χώρα. Έκανα αίτηση να εργαστώ ως βοηθός νηπιαγωγού σε σχολείο στο Παρίσι, μέσω του προγράμματος Erasmus+. Και έγινα δεκτή.
Μέχρι που, σε μια συζήτηση, το κατάλαβα: Είναι να στηρίζω όσα περισσότερα παιδιά γίνεται, για να μεγαλώσουν με σύνδεση, αποδοχή και ασφάλεια. Έτσι, αποφάσισα να αξιοποιήσω το The Kids Society για να στηρίξω όσο περισσότερους γονείς μπορώ. Πήρα πιστοποίηση ως Εκπαιδεύτρια Γονέων στη Θετική Διαπαιδαγώγηση από την Positive Discipline Association και όπως θα έκανα αν ήμουν στο σχολείο, αν κάποιος γονιός με ρωτούσε τι να κάνει: θα λειτουργούσα σαν ένα καράβι, που συνδέει έναν γονέα με τον κατάλληλο ειδικό. Αποφάσισα να ακούω προσεκτικά, να βρίσκω τα κατάλληλα εργαλεία κι αν η δική μου βοήθεια δεν είναι αρκετή, να συνδέω τον γονέα με τον ειδικό που του ταιριάζει. Γιατί τα παιδιά χρειάζονται ολιστική φροντίδα, όπως όλοι μας. Άλλωστε δεν πας στον καρδιολόγο, όταν σε πονάει το μάτι. Αλλά δεν σταματώ εκεί. Γιατί εγώ, ανήκω στα παιδιά. Γι’ αυτό δημιουργώ δράσεις γι’ αυτά. Χώρους όπου θα ξεδιπλώσουν τη φαντασία, τη φωνή και την ελευθερία τους. Μέσα από το Θεατρικό Παιχνίδι, εκεί που το κάθε παιδί μπορεί να υπάρξει όπως είναι: αληθινό, μοναδικό, ελεύθερο.
Είμαι εδώ για να στηρίζω εσένα που προσπαθείς να φτιάξεις έναν ενήλικα που θα κάνει το καλό, που θα σέβεται τον εαυτό του και τους άλλους, που θα θυμάται και θα νοσταλγεί τα παιδικά του χρόνια γιατί πήρε αγάπη. Εσένα που δεν ψάχνεις την τέλεια συνταγή, αλλά τρόπους να συνδεθείς. Είμαι εδώ για να κάνω τη διαδρομή σου λίγο πιο ξεκάθαρη. Με απλές, πρακτικές ιδέες. Χωρίς να σου πω τι να κάνεις, αλλά για να στέκομαι δίπλα σου όταν το χρειάζεσαι δίνοντας σου εργαλεία για να κάνουν την καθημερινότητά σου πιο ξεκούραστη. Και οι συνεργάτες που διάλεξα να έχω δίπλα μου σε αυτό το ταξίδι, δεν κρίνουν, ούτε πιστεύουν ότι και ο Άγιος Φοβέρα θέλει. Πιστεύουν στην μοναδικότητα της οικογένειάς σου, στο ό,τι τα παιδιά χρειάζονται αγάπη, εμπιστοσύνη στις δυνατότητες τους και αποδοχή στα όσα είναι και στα όσα αισθάνονται, για να αρχίσουν τα δικά τους ταξίδια. Άλλωστε, μην ξεχνάς η ίδια η γονεϊκότητα είναι ταξίδι. Και κάθε ταξίδι γίνεται πιο ήρεμο, όταν έχεις έναν άνθρωπο να σε καταλαβαίνει.
Ίσως να αισθάνεσαι ότι έχεις πελαγώσει, μέσα σε όλη αυτή την πληροφορία που υπάρχει για τον ρόλο του γονέα γύρω μας. Είμαι εδώ για εσένα να σε στηρίξω στο δικό σου ταξίδι της γονεϊκότητας γιατί, πιστεύω στη δική σου:
Βιώνεις την γονεϊκότητα με τον δικό σου μοναδικό τρόπο, η εμπειρία σου, το παιδί σου δεν μοιάζει με κανενός άλλου. Εδώ έχεις χώρο να εκφράσεις τη δική σου ιστορία και να πάρεις στήριξη προσαρμοσμένη σε εσένα.
Δε μεγαλώνεις μόνο ένα παιδί. Χτίζεις και την σχέση με τον εαυτό σου. Συναντάς το παιδί σου και ταυτόχρονα, το εσωτερικό σου παιδί που περιμένει κατανόηση. Του δίνεις σήμερα όσα κάποτε σου έλειψαν.
Έχεις ήδη μέσα σου τη δύναμη που χρειάζεσαι, εγώ είμαι εδώ για να σου τη θυμίσω. Σε βοηθάω να εμπιστευτείς τη φωνή σου και να σταθείς με σιγουριά στον ρόλο σου.
Αυτά σου προσφέρω εγώ και οι συνεργάτες μου:
Εδώ δεν υπάρχουν “πρέπει”, μονάχα νοιάξιμο και φροντίδα. Σαν το αγαπημένο πιάτο του παιδιού σου που ανάμεσα στα υπόλοιπα υλικά, έχεις ρίξει μπόλικη χρυσόσκονη αγάπης. Εδώ θα βρεις ένα ασφαλές περιβάλλον για να μπορείς να ηρεμήσεις, να πάρεις ανάσα και να ξαναβρείς την ισορροπία στην καθημερινότητα με το παιδί σου.
Το The Kids Society δεν είναι εδώ για να σου πει τι να κάνεις και εγώ η Ελίνα να σου μιλήσω σαν η “ειδικός”, η “αυθεντία, δεν κουνάω το δάχτυλο. Άλλωστε όσο ζεις μαθαίνεις, προχωράς και εξελίσσεσαι (και ελίσσεσαι). Είμαι εδώ γιατί ξέρω πόσο βαθιά θέλεις να γίνει το παιδί σου ένας άνθρωπος ελεύθερος, δυνατός, γεμάτος αγάπη για τον εαυτό του και σεβασμό για τους άλλους. Και ξέρω και κάτι ακόμη: Ότι για να βοηθήσεις ένα τέτοιο παιδί να ανοίξει τα πανιά του… χρειάζεται πρώτα να ταξιδέψεις κι εσύ μαζί του.